பாதித்தவைகள் - என்னை மட்டுமல்ல

கவிஞர் கோ.வசந்தகுமாரன் எழுதிய ”மனிதன் என்பது புனைபெயர்” எனும் கவிதைத் தொகுப்பு வாசிக்கக் கிடைத்தது. அதில் புனைவுகள்,உருவகங்களைத் தேடியபோது மனிதன் மட்டுமே மிஞ்சினான். அவன் மிஞ்சிச் செல்வதை அப்படியே கவிதைகளாக வடித்திருக்கிறார். இவரது கவிதைகளில் உண்மைகளை சம்பவித்து நேர்த்தியாக கொடுத்திருக்கிறார். ஓர் எளிய நடுத்தர,விவசாய குடும்பத்து பருவங்களை பகட்டில்லாமல் கவிதையாக பகிர்கிறார். அதில் என்னைப் பாதித்த மூன்று கவிதைகளை உங்களுடன் பகிர்வதில் மன நிறைவு கொள்கிறேன்.


விருது

தேசிய விருது
கிடைத்தது குறித்து
அம்மவுக்குக் கடிதம் எழுதினேன்

ஒரிசா கவர்னரிடம்
விருது வாங்கவிருப்பதையும்
அப்படியே
கல்கத்தாவிலிருந்து
டார்ஜிலிங் போக
உத்தேசித்திருப்பதையும் கூட

பத்துநாள் கழித்துப்
பதில் வந்தது

கடிதம் கிடைத்தது
கவிதா நலமா

கல்கத்தா போனால்
ப்ரவீணாவைக்
கேட்டதாகச் சொல்

டார்ஜிலிங்கில்
நல்ல டீத்தூள் கிடைக்குமாம்
வரும்போது வாங்கிவா



கூடல்

வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
ஒன்றையொன்றிணைந்தபடி
மலர் சாய்க்கும்

பறந்தபடியே
ஈக்களுக்கு அது முடியும்

தவளைகள்
ஒன்றைவிட்டு ஒன்றுமீள
அரை நாளாகும்

சில நொடிகளுக்குள்
கோழிகள்
சிறகு மடக்கும்

கால் புகுந்து ஓடும் நாய்கள்
இன்னொன்று துரத்தி
முதுகு திருப்பும்

இணையின்
சிறுநீர் முகர்ந்து
உதடு பிதுக்கிச்
சூரியன் பார்க்கும் ஆடுகள்

கெக்கலித்து
வால்தூக்கி
இடம் காட்டும் பல்லிகள்

உச்சத்தில்
வாலூன்றி நிற்கும்
பின்னிப் பிணைந்த
சாரையும் நாகமும்

வெட்கம் கெட்டுச் சல்லாபித்தாலும்
இன்ன காலங்களில் தான்
இயங்க வேண்டுமென
மிருகங்களுக்குப் பருவங்களுண்டு

மறைவிடம் தேடும்
மனிதனுக்கு



கவனிப்பு

ஏழையென்று பொய்சொல்லி
இலவச விடுதியில்
இடம்வாங்கித் தந்தாள் அம்மா

புழு நெழியும்
சோறானாலும்
கூடவே சுவாசிக்க சுதந்திரக்காற்றும்
என்பதால்
விடுதி கசக்கவில்லை
எனக்கு

பாடம் பிடிக்காது

வகுப்பறையின் சன்னல் வழியே
கொய்யா மர நிழலில்
விளையாடும் அணில் பிடிக்கும்

சுவரேறிக் குதித்து சினிமா பார்க்க
அம்மா கொடுத்த
காசுகள் உதவும்

வகுப்புக்குச் செல்லாமல்
நண்பர்களோடு
கள்ளருந்தப் போனதுமுண்டு

பரீட்சைக்குப் படிக்க
வயல்வெளி தேடி
பல் கூசும்வரை
புளியம்பிஞ்சுகளைத்
திண்றுவிட்டுத் திரும்புவோம்
படிக்காமலே

விடுமுறையில்
வீட்டுக்கு வரும்போதெல்லாம்
தங்கைக்கும் தம்பிகளுக்கும்
தெரியாமல்
சோற்றுக்குள் மறைத்து
அவித்த முட்டை வைப்பாள்
அம்மா எனக்கு

காதல் கொண்டேன் - தபூ சங்கர்

ஒரு கவிதைத் தொகுப்பில் ஏறத்தாழ ஐம்பது அல்ல்து நூறு கவிதைகள் வசதிக்கேற்ப இடம் பெறுவதுண்டு. ஆனால் திருமணத்திற்கு மாலையிட்டு மொய் எழுதுவது போல் ஐம்பத்தொன்று, நூற்று ஒன்று என்று கவிதைத் தொகுப்பை அழகாக வெளியிடுகிறவர் திரு. தபூ சங்கர்!

ஐம்பதொன்றாவது/ நூற்றி ஒன்றாவது கவிதையாக மிளிர்வது அவருடைய கவிதை நூல், எவ்வளவு அழகாக, நேர்த்தியாக, பார்த்துப்பார்த்து செய்வாரோ மனிதர். ஆம் அவரது கவிதைத் தொகுப்பே ஒரு கவிதை தான்! அது ஓர் அழகு!

ஒவ்வொரு தொகுப்பிலும் சில கவிதைகள் நம்மைக் கவர்வதுண்டு. அந்த வகையில் கவிஞர் தபூ சங்கரின் “சேலையோரப் பூங்கா”(இந்த பேரே கவர்ச்சியா இருக்குங்கிறது வேற விசயம்) எனும் கவிதைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்ற தலைப்பில்லா கவிதைகளில் நம்மைக் கவர்ந்த சில வரிகள்!


நீ ஊருக்குப் போயிருக்கும் நாட்களில்
உன்னொடு என்னை அனுப்பிவிட்டு
நீ திரும்பி வரும்வரை
வெற்றிடமாய்க் காத்திருக்கிறேன்


நீ என்னை காதலிக்க ஆரம்பித்து
இத்தனை நாட்கள் ஆகியும்
என்னிடம் காதலைச் சொல்லாமல்
நீ தவிர்ப்பதைப் பார்த்து...
என்ன இவன் இவ்வளவு
பயந்தாங் கொள்ளியாய்
இருக்கிறான் என்று
கவலை எல்லாம் கொள்ளவில்லை நான்.

காதலைச் சொல்ல இப்படித் தவிக்கிறான்
எனில்
கண்டிப்பாய் இதுதான் இவனுக்கு
முதல் காதலாய் இருக்கும் என்கிற மகிழ்ச்சியில்
உன் தவிப்பை ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்


ஒவ்வொரு நாளும்
ஒரு பிறை நிலவைப்போல
உன்னைச் சந்திக்க வருகிறேன்

உன் காதலோ
என்னைப் பெளர்ணமியாக்கி
அனுப்பி வைக்கிறது



உன்னிடம் சேர்க்கும்படி
அனுப்பப்பட்ட தபால் நான்

எனக்குள் என்ன இருக்கிறது
என்பதை
நீ தான் பிரித்துப் பார்க்கவேண்டும்



எனக்குத் துணையாக
போயும் போயும்
உன்னை அனுப்புகிறாரே
என் அப்பா

என் ஆபத்தே
நீதானே


புல் தரையில் நடக்காதீர்கள் என்ற
அறிவிப்பைப் பார்த்து
நான் தயங்கி நின்றேன்

அந்த அறிவிப்பு மனிதர்களுக்குத்தான்
பனித்துளிக்கு இல்லை
நீ நடக்கலாம் என்றாய்

நான் உருகிப்போனேன்

மண்ணாங்கட்டி பைரமுத்து நடத்திய தமிழக தலைவர்களின் கவியரங்கம்

மிகப் பெரிய தலைவர்களை கவியரங்கத்திற்கு கவிஞர் மண்ணாங்கட்டி பைரமுத்து அழைத்திருந்தார்.


அதில் கலந்து கொண்ட தலைவர்கள் எளிமையான சில கவிதைகளை முத்தாய்ப்பாகச் சொல்லி கவியரங்கத்தை வரலாறு காணாதப் கவியரங்கமாக மாற்றினர்.

இதோ கவியரங்கம்....

கவிஞர் என்.வரதராசன்

கேரளா மேற்கு வங்கம் சீனா ரஷ்யா
என் தாய் வீடு

தமிழ்நாடு இந்தியா
என் தாய்நாடு

நாடு நலம் பெற
வீடு வளம் பெற வேண்டும்


கவிஞர் மரு.இராமதாசு

மம்மியைப் பார்க்கும் போதே
கலையழகு தெரியும்

உடன் பிறப்பைப் பார்க்கும் போதே
உடன் பிறவாதது ஞாபகம் வரும்

பாபாவையும் பிடிக்காமல் தூக்க வேணும்
பங்காருவையும் தான்

ராச்சியத்தை ஆள
ராச்சிய சபை போதும்

பூச்சியத்தை ஆள
கூட்டணி வைத்தது போதும்


கவிஞர் தா.பாண்டியன்

அம்மா
பேசும் அழகே தமிழ் விழி

நீ பேசாதிருந்தாலும்
போயாஸ் தோட்டம் தான் என் வழி

பாரதி கண்ட வழுதி
நின்னை பாராட்டி நான் எழுதி

பச்சைத் தமிழன் நான்
நீயும் தான்

செங்கொடி எனக்கெதற்கு
சபரிமலை பஞ்சாமிர்தம்மும்
நேந்திரம் பழமும்
முல்லைப் பெரியாறு வழக்கு
வரும் போது மட்டும்
வாய்க்குள் வழுக்குகிறது

வைகோ
பொய்க்கோ
ஹைக்கு


கவிஞர் தொல்.திருமாவளவன்

நின்னைத் தமிழ் என்றேன்
தவறு
நீதான் தமிழ்

நின்னைச் சரணடைந்தேன்
நின் புகழ் போற்றினேன்
உள்ளுக்குள் மனதைத் தேற்றினேன்

எப்போது விடுவாய் என் மக்களை
நம்பிக்கையுடன்
நினக்கு சாமரம் வீசினேன்

வீசிக்கொண்டெ இருக்கிறேன்
இன்னும் நீ விடவில்லை

நீயும் போற்க்குணமுள்ள போராளி
உனக்குத் தேவை அடி
மைகள் என்று மட்டும் அறிந்து கொண்டேன்.


கவிஞர் கே.வி.தங்கபாலு

முகவர் நான் அன்று
முகவரி கொடுக்கிறேன் பலர்க்கு இன்று

அம்மா என் கொள்கை
அன்னை என்பது அதன் பொருள்

இத்தாலி வேண்டும் என்றால்
எத்தாலி போனால் என்ன என்பது
என் மதி நுட்பம்

கல்லூரியால் ஊரித்திளைத்தேன்
கனியாகிப் படைத்தேன் இக்கவித்தேன்

கோஷ்டிகளை ஒருங்கிணைக்க
எனது கோஷ்டிக்கு அழப்பு அனுப்புறேன்

சை கிந்த்!


கவிஞர் ஜெ.ஜெயலலிதா

கச்சத்தீவைத் தாரை வார்த்து
கொச்சையாக கவிபாடும்
இச்சைச் செல்வர்

உச்சம் எனக்கருதி
எச்சத்திற்காசைப்பட்டு
மிச்சம் மீதி இல்லாமல்
இனத்தை அடகு வைக்கும்
மிராசுதார்

எண்பத்தாறு வயதிலும்
மைனராக
செய்யும் மைனாரிட்டி ஆட்சி

எப்போது விடியும்
ஒரே குளிர்
நல்ல தூக்கம்
ஊட்டி கொட நாட்டில்...!



கவிஞர் வைகோ

பொடா தடா
நான் பார்க்காததாடா

அம்மா என்றால் அன்பு
அதுவே என்றன் பண்பு
போயஸ் அழைப்பும்
எனது விழிப்பும்
சந்திக்கும் நேரம் ஒன்று

ஆளும் கட்சி சந்திக்கு
வரும் நேரம் உண்டு

ஈழம் என்னும் ஈர நிலத்தை
காயவிட்ட கயவர்களின் சூதை
வெல்வோம்


கவிஞர் மு.கருணாநிதி

தமிழை விற்றேன்
தமிழனைப் பெற்றேன்
தமிழனை விற்றேன்
தமிழை வாழ வைக்கிறேன்

படித்ததில் பிடித்தது, நெஞ்ச வர்ணக் கிளி -தபூ சங்கர்

படித்ததில் பிடித்தது, நெஞ்ச வர்ணக் கிளி -தபூ சங்கர்

அண்மையில் படித்த தபூ சங்கரின் நெஞ்ச வர்ணக் கிளி
கவிதைத் தொகுப்பில் எனக்கு பிடித்த சில காதல் கவிதைகள்

உன்னை நேரில் பார்த்து
எத்தனையோ வருடங்கள் ஆகிவிட்டன
அதனால் என்ன
உன்னை நினைத்துப் பார்த்து
ஒரு நொடி கூட ஆகவில்லையே

*************************************

நீ அப்போது குடியிருந்த வீட்டை
ஒருமுறை இப்போது நான் பார்த்தேன்
பாவம்
என்னை மாதிரி உன் ஞாபகத்தோடு
இன்பமாய் வாழத் தெரியவில்லை அதற்கு

*************************************

ஆனந்தமாய்கூட
என் கண்கள் உன்னை நினைத்து
கண்ணீர் சிந்த விரும்பவில்லை
கண்கள் முழுவதும் நிறைந்திருக்கும்
உன் காட்சியில் ஒன்றே ஒற்றை
அந்தக் கண்ணீர் கரைத்துவிட்டாலும்
பார்க்கும் சக்தியை இழந்துவிடாதா
என் கண்கள்

*************************************

ஒரு குழந்தையைப்போல
உன் அப்பாவிடம் நீ
கொஞ்சி விளையாடியதை
நான் பார்த்ததும்
நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டு
முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாய்
எனக்கும் உன் அப்பாவுக்கும்
தெரியாமல்.
அதை நினைக்கும் போதெல்லாம்
நான்
முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு
நாக்கைக் கடித்துக் கொள்கிறேன்
யாருக்கும் தெரியாமல்

*************************************

உன்னை நினைத்தபடி
ஓடும் பேருந்திலும் ஏறுகிறேன்
ஓடாத பேருந்திலும்
உட்கார்ந்துவிடுகிறேன்

*************************************

கவிஞர் மலர்விழியின் கருவறைப் பூக்கள் - கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீடு

கருவறைப் பூக்கள் - கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீடு

கெழுதகை நட்பும், விழுமிய சுற்றமும் காணக்கிடைக்கும் இலக்கிய நிகழ்வுகளில், கவிமாலை, கவிச்சோலைகளில் என்று யாம் விருபினாலும் அரிதாகக் கலந்து கொள்ளும் நிலை தான் இன்றும்,

"உத்தியோகம் புருஷலட்சணம்"(இல்லத்தரசனுக்கு வேலை அழகு) எனும் ஆணாதிக்கச் சொற்றொடர் புலம் பெயர்ந்த வாழ்க்கையில் பொய்யாகிக் கொண்டிருக்கும் காலத்தில்,

சாதிகள் இல்லையடிப் பாப்பா குலத் தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம் இந்த பாரதியின் பாடலை குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக் கொடுக்க பயந்து கொண்டிருக்கும் காலம். சாதி என்றால் என்ன? குழந்தைகள் கேட்டால்?

உறவுகள், நண்பர்களின் குரல்களை கைப்பேசியின் ஒலிபெருக்கியில் மட்டுமே கேட்டுக் கொண்டு அவசர கோலம் அள்ளித் தெளிக்கும் மாவு என்றில்லாமல்,

மெல்லத்தமிழினி சாகும் என்பவர்களுக்கு, மெல்லத்தமிழினிதாகும் என்று செவியில் ஒலி எழுப்பிக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்ப் பண்பாட்டு, இலக்கிய நிகழ்வுகள்.

அந்த வகையில் சிங்கப்பூர் கவிஞர் திருமதி மலர்விழி இளங்கோவன் அவர்களது "கருவறைப் பூக்கள்" முதல் கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீடு ஒரு முத்தாய்ப்பு.

புலவர் பாண்டித்துரையும், கவிஞர் மாதங்கியும் விழா பற்றி என்னிடம் முன்னரே தெரிவித்திருந்தார்கள். கவிஞர் அழைப்பிதழ் அனுப்பி இருந்தார். விழாவிற்கு வருகிறேன் என்று வாக்களித்தாயிற்று. சிங்கையில் சீனப் புத்தாண்டுக்கு விடுமுறையாக இருந்தாலும், பெரும்பாலான சீனரல்லாத தமிழர், மலாய்க்காரர்களுக்கு வேலை இருக்கும். அந்தவகையில் எனக்கும் அன்று வேலை இருந்தது. எப்படியும் கலந்து கொள்ளவேண்டும் என்கிற நிலை, வேலை முடிந்ததும் நேராக விழா நடக்கும் இடத்திற்குச் சென்றேன். என்னோடு வர இருந்த டொன் லீ சிவ தயாளன், அதிரை ஜமால் ஆகியோர் வேலையின் காரணமாக வர இயலவில்லை.

படம் அனுப்பிவைத்த புலவர் பாண்டித்துரைக்கு நன்றி!

நான் வந்து சேரும் போது விழா தொடங்கியிருந்தது, சிங்கப்பூரின் வெண்பா சிகரங்களான ஆசியான் கவிஞர் க.து.மு.இக்பால்(தலைமையேற்றிருந்தார்) , பாத்தென்றல் முருகடியான் ஆகியோரின் உரை முடிவுற்றிருந்தது. அன்பிற்குரிய புதுமைத் தேனீ கவிஞர் மா.அன்பழகன் அவர்களும் உரையாற்றி அமர்ந்திருந்தார். திருமதி மலர்விழி இளங்கோவன் எழுதிய கவிதையைப் பாடலாக, தமிழ் வணக்கம் பாடிய காவியா பற்றி மற்றவர்கள் பேசும் போது குறிப்பிட்டார்கள். துளசி இளங்கோவன் நிகழ்ச்சியை நேர்த்தியாக நெறிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்.

மார்கழிப் பூவைப் பற்றி அழகானப் பாடலை இசையில்லாமல் இசைந்து பாடினார் மருத்துவர் திருமதி உமா இராஜன் அவர்களின் உடன்பிறப்பு சோபா சங்கர், ஏ.ஆர் இரகுமான் இசையமைப்பில் மே மாதம் என்ற திரைப்படத்தில் பாடியவரும் இவரே.


இலக்கியத்தென்றல் கவிஞர் ந.வீ.விசயபாரதி அவர்கள் தென்றலாகத் தமிழ் மணம் வீசிக் கமழச் செய்தார். நூலாய்வு செய்ததைப் போல் ஓர் உணர்வு ஏற்பட்டது.

அடுத்து நூலாய்வு செய்த திரு ஜோதி மாணிக்கவாசகம் அவர்கள் கருவறைப் பூக்களில் உலகியல் என்றத் தலைப்பில் பொருளாதாரத்தைப் புட்டு புட்டு வைத்தார் என்பதை விட வெட்டு ஒன்னு துண்டு ரெண்டு என்று எளிய ரசம் சொட்ட வட்டார வழக்கில் வகைப்படுத்திவிட்டு அமர்ந்தார். தொழில் வியாபாரம் செய்யும் சீனர்கள் சில தமிழ் வார்த்தைகளைக் கற்றுக் கொண்டு நம்மிடம் தமிழ் பேசுவதையும், நம்மவர்கள் தமிழ் ஆங்கிலம் இரண்டும் தெரிந்திருந்தும் நம்மிடத்தில் ஆங்கிலத்தில் பேசி அங்கலாய்ப்பதை வேதனையுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். தனது உரையை கவிஞரின் கவிதையில் உள்ளிருத்திய உலகியல், பொருளாதாரம் சார்ந்த சிந்தனையைத் தொட்டுச் சிறப்பித்திருந்தார். வியாபாரத்துறையில் இருப்பவரை இந்தத் தலைப்பில் பேசத் தேர்ந்தெடுத்தது நன்றாக இருந்தது. இடையே அவர் தெரிவித்த குடியரசு தின வாழ்த்துகள் அன்றைய நாளில் அந்நியப்பட்டுப் போனதென்னவோ உண்மை.

அடுத்துப் பேசவந்த திருமதி விஜி ஜெகதீஷ், கருவறைப் பூக்களில் உறவியல் என்றத் தலைப்பில் உறவுகள், பந்தம், பாசம்,ஆணிவேர் போற்றவற்றை அக்குவேறு ஆணிவேராக அலசி நூலாய்வு செய்திருந்தார். இது தனது முதல் நூலாய்வு என்று பெருமைப்பட்டு பெருமைப் படுத்தினார். அதில் புலம் பெயர்தல் என்ற தலைப்பில் வந்த ஒரு கவிதையை இங்கு குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

நாற்று முதிர்ந்து

நாளாகி

நாடு மாற்றி நடவு செய்தாலும்

வேற்று மண் பதிந்து

விருப்புடனே வேர் பிடித்து

வியத்தகு மகசூல் தரும் ...

அவசிய வாழ்வினிலே

ஆணிவேர் தொலைத்த

அதிசய ரகம் நாங்கள்

புலம்பெயர் மக்கள் எந்த ரகம் என்பதை சுட்டாமல் சுட்டி இருக்கிறார் என்பதைவிட குட்டி இருக்கிறார் கவிஞர் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். இன்னொரு கவிதை "ஆண்களின் ஆதங்கம்" என்ற தலைப்பில், இதில் ஆணாதிக்கம், பெண்ணியம் இரண்டையும் தராசிலிட்டு நிறுத்து கொடுத்திருக்கிறார். இதற்குமேல் விளக்கினால் அது விமர்சனமாகத் தெரியும். அதனால் இத்துடன் விட்டுவிட்டு நிகழ்ச்சிக்குச் செல்லலாம்.

இந்தக் கவிஞர் தனது கருவறைப் பூக்களைப் பிரசவிக்க ஒரு மருத்துவரை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார். இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாயாக இருந்தாலும் தனது மூன்றாவது குழந்தையான கருவறைப் பூக்களுக்கு விழா எடுத்துப் பிரசவம். மருத்துவர் திருமதி உமா இராஜன்(நமது ஈழத்துச் சொந்தம்) அவர்கள் நூலை வெளியிட வேதனையில்லாமல் வெளிக்கிட்டது கருவறைப் பூக்கள், பிறந்த குழந்தையின் மழலைச் சத்தம் விண்ணைப் பிளந்து அனைவரையும் ஒரு நிமிடம் குழந்தைகளாக்கிப் பார்த்தது.

அடுத்து, நூலை வெளியிட்ட மருத்துவர் திருமதி உமா இராஜன், தமது உரையில் கவிஞரிடம் உரையாடியதிலிருந்து கற்பனை செய்து வைத்திருந்த கவிஞரை நேரில் பார்க்கும் போது கற்பனை மெய்யானதை புனைவில்லாத  புதுக் கவிதையாகச் சொன்னது நன்றாக இருந்தது. பழக்க தோசத்தில் ஆங்கில வார்த்தைகள் வந்து விடுமோ என்று அச்சப் பட்டது, அதை வெளிப்படையாகச் சொல்லி வெட்கப்பட்டது, என்று சுவையாகச் சென்றது. அவர் தெரிவித்த வாழ்த்துகள் உள்ளக்கிடங்கையில் இருந்து வெளிப்பட்டு ஒப்பனையின்றி மிளிர்ந்தது.

அடுத்து ஏற்புரையாற்றிய கவிஞர் திருமதி மலர்விழி இளங்கோவன் யாருக்கு நன்றி சொல்வதென்று திக்குமுக்காடியதை கண்ணுற முடிந்தது. எனினும் நன்றி சொல்லி உங்களையெல்லாம் அந்நியப்படுத்த விரும்பவில்லை என்று தன்னை ஆறுதல் படுத்திக் கொண்டார். தனது உரையில் கவிஞர் திரு பிச்சினிக்காடு இளங்கோ அவர்கள் தனது படைப்பு ஒன்றை  சிங்கைச்சுடர் மாத இதழில் வெளியிட்டதை நினைவு கூர்ந்தார். பின்னர் அண்ணன் திரு பிச்சினிக்காடு இளங்கோ அவர்கள் மாதந்தோறும் நடத்தும் கடற்கரைச் சாலை கவிமாலையில் கலந்து கொண்டு கவிதைகள் படைத்ததையும், மரபுக் கவிதைப் போட்டியில் பங்கெடுத்ததையும், கவிஞர் ந.வீ.விசயபாரதி அவர்களிடம் இருந்து மரபை வரவாக்கிக் கொண்டதையும் நினைவு கூர்ந்தார். கவிஞர் புதுமைத் தேனீ மா. அன்பழகன் அவர்கள் பற்றியும் தெரிவித்து ஒட்டுமொத்த கவிஞர்களையும் ஒரே குடும்பமாக்கிக் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினார். தனது கவியார்வத்தை ஊக்குவிக்கும் கணவர் திரு இளங்கோவன், மகன் மதன், மகள் துளசி ஆகியோர் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது ஒவ்வொரு கவிதையையும் படித்துவிட்டு முதலில் விமர்சனம் செய்பவர் தனது கணவரே என்றார். இந்த நிகழ்ச்சியை மிகவும் சிறப்பாகத் தொகுத்து வழங்கி  நெறிப்படுத்திய துளசி இளங்கோவன் கவிஞரது மகள் என்பது நிகழ்ச்சியின் பாதியில் தான் எனக்குத் தெரியும். வியப்பளிக்கும் வகையில் நேர்த்தியாக நிகழ்ச்சியைக் கொண்டு சென்றார் துளசி.

கருவறைப்பூக்கள் நூலுக்கு அணிந்துரை எழுதியிருக்கும் திரு வைகோ அவர்கள்,

கவிதை என்பது பூக்களாக மட்டுமல்ல,
வாட்களாகவும்; தழுவும் தென்றலாக
மட்டுமல்ல, கிளர்ந்தெழும் புயலாகவும்
இருந்திட வேண்டும் என்பதை உணர்ந்தே
ஒவ்வொரு கவிதைகளையும்
வடித்திருக்கிறார் கவிஞர்.


கவிஞர் மலர்விழி இளங்கோவனின்
"கருவறைப் பூக்கள் காகிதப் பூக்களல்ல,
காவியப் பூக்கள்."

என்று முடித்திருக்கிறார்.

பேராசிரியர்  முனைவர் திரு.சுப.திண்ணப்பன், கவிமாமணி புதுமைத்தேனீ திரு. மா.அன்பழகன், சிங்கப்பூர் தமிழ் எழுத்தாளர் கழகத் தலைவர் திரு நா.ஆண்டியப்பன், கவிஞர் திரு.பிச்சினிக்காடு இளங்கோ ஆகியோரும் அணிந்துரை எழுதி சிறப்பு சேர்த்திருக்கிறார்கள்.

பின்பு நூல் பெற்றுக் கொள்ளும் நிகழ்வு தொடந்து நடந்து கொண்டிருந்தது.

இந்த நிகழ்வினூடாக தமிழ் இலக்கிய வட்டத்தின் உடன்பிறப்புகள் சிலரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. முனைவர் இரெத்தின வெங்கடேசன், கவிஞர் பாலு மணிமாறன்,எழுத்தாளர் மாதங்கி, புலவர் பாண்டித்துரை, கவிஞர் நூருல் அமீன், பட்டிமன்ற பேச்சாளர்கள் பெரி.சிவக்குமார், ஸ்டாலின் போஸ், சிங்.செயக்குமார் மற்றும் நண்பர்கள்.

இறுதியாகச் சிற்றுண்டிக்குப் பிறகு விழா இனிதே நிறைவடைந்தது.

நூல் : கருவறைப் பூக்கள் (கவிதைத் தொகுப்பு)

ஆசிரியர் : மலர்விழி இளங்கோவன்

வெளியீடு : மது பதிப்பகம்

விலை : ரூ 80/ S$12

நூல் விமர்சனத்தை இன்னொரு பதிவில் பார்க்கலாம்.

வன்னி மக்களை எண்ணி 3

வன்னி மக்களை எண்ணி 3

புலம் பெயர்ந்து வாழும் மக்கள்

தங்கள் புண்ணிய பூமிக்குப்

போக முடியாத நிலையில்

நிலம் பெயர்ந்த மக்களை நினைத்து

நிம்மதி இழந்து தவிக்கும்

தாய்த் தமிழகத்து

ஆற்றாமைத் தமிழன் விடும்

கண்ணீரின் வெப்பம் சூடாகிக்

கனன்று கொண்டிருக்கிறது.

வன்னி மக்களை எண்ணி 2

வன்னி மக்களை எண்ணி 2

வெளிக்கிட்ட காலம் எல்லாம்

மலையேறிப் போய் விட்டது

வெளியே கிடப்பவர்களுக்கு

இழந்த வீடு கிடைக்க வேண்டுமே

வெளிக்கிட.

வன்னி மக்களை எண்ணி

வன்னி மக்களை எண்ணி

எல்லோருக்கும் எப்போவாவது சுற்றுலா

சுற்றிப் பார்த்து மகிழ்கிறார்கள்

எங்களுக்குத் தினமும் சுற்றுலா

நாங்கள் சுற்றுவது மட்டும்தான்

எதையும் பார்த்தது கிடையாது

எங்கட கண் மணிகளைத் தான்

விழி நீர் மறைத்து விட்டதே.

அத்திவெட்டியில் ஓர் அழகிய பொங்கல்!

அத்திவெட்டியில் ஓர் அழகிய பொங்கல்!

போகியில் தீயன போகி
யோகமும் போகமும் பொங்க

இல்லம் புதுப்பிப்பு
இரவல் பொருள் திருப்பி ஒப்படைப்பு

வசதிக்காரர் வீட்டில்
வண்ண வண்ண சாயங்களும்
வகை வகையான பொருட்களும்

நடுத்தர குடும்பம்
நமக்கு வெள்ளை மட்டும் தான்
நகை போதும் புன்னகை

ஏழை மக்கள்
ஏங்கி மொழுகினார் சாணத்தால்
ஏற்றம் வரும் என நம்பி

மதுக்கூர் சந்தையிலே
மஞ்சள் கொத்து,
வாழைத்தார்கள்
வகைவகையாய்
செங்கரும்பு வாங்கி
செழிக்க வைப்போம் -நம்
செவ்வேர் விவசாயியை

வறுத்தெடுக்க வாளை மீனும்
வகை வகையாய் காய்கறியும்

வண்ண வண்ண கொம்புச்சாயம்
வசீகரிக்கும் நெத்திசுட்டி

சின்ன சின்ன இதழ் தொடுத்த
சிங்கார மாட்டு மாலை

தேடித் தேடி வாங்கி வந்து
தேக்கி வைத்த நன்றிதனை
தெவிட்டத் தெவிட்ட தந்திடுவோம்

அதிகாலை பொங்கலன்று விழித்து
வீட்டை சுத்தம் செய்து கழுவி
விதவிதமாய் கோலங்களால் தழுவி
மங்கையர்கள் மகிழ்ந்து மகிழ்ந்து உலவி
மற்றவர்கள் இல்லங்களில் போய்
மகிழ்ந்து மகிழ்ந்து
கோலங்களைப் பார்ப்பர்
கூடிப் பேசி குதூகளிப்பர்.

சரியான நேரத்தில்
சரமாக கோடு திறந்து
தளமேடை அமைத்து
சாணத்திலே அருகம்புல் பிள்ளையார்
கிழக்குப்பக்கம் பார்க்கவைத்து
வாழைப்பழ சீப்பும், செங்கரும்பும், மஞ்சள் கொத்தும்
வழமை போல் சர்க்கரைப்பொங்கல் வெற்றுப்பொங்கல்
பொங்கி வரும் நேரந்தனில்
பொங்கலோ பொங்கல்!
பொங்கலோ பொங்கல்!
பொங்கலே பொலிக!!
பொங்கலே பொலிக!! -என்று
கூவிக் கூவிக் குதூகளிப்போம்

பொங்கிய பொங்கலுக்கு
மஞ்சள் கொத்தால்
மாலையிட்டு
ஞாயிறு தொழுது குடும்பத்தோடு
நன்றிக்கடன் தீர்த்துவைப்போம்.

ஆண்டிற்கு ஒருமுறை
அறுதியிட்டு கூறாவிட்டால்
அதனையும் மறந்து விடுவோமோ?

மறுநாள் மாட்டுப்பொங்கல்
மகிழ்வுடனே எதிர்பார்த்து
வருடமெலாம் திங்கும் வைக்கோலுக்கு
வசதியாய் விடைகொடுக்க
வந்தது பொங்கலென்று
வாரி வாரி அறுத்திடுவோம்
வயல்களிலே வளர்ந்த புல்லை

காலையிலிருந்து கால்நடைகளிடம்
கனிவுடனே நடந்துகொள்வோம்
களத்துமேட்டிலே நற்ப் புல்
கண்ட இடம் மேய்த்து
கானோடை ஓடை செவந்தான்,
சாமந்தி பிச்சினி ஒடப்பா
திரிகுளம் வீரையன்குளம் வண்ணார்குளம்
தண்ணீர் காட்டி குளிப்பாட்டி
வீட்டுக்கு ஓட்டிவரும் முன்னே
செங்கல் மாவில் கோலமிட்டு
மங்கையர்கள்
மகிழ்வுடனே காத்திருப்பார் வரவேற்க
குங்குமமும் இட்டிடுவார்
கோலமிடும் பொற்ச்செல்வி
சங்கதனைக் கட்டிடுவார்
சரஞ்சரமாய் வண்ண மாலையும் இட்டு
செதுக்கப்பட்ட கூரிய
கொம்புக்கு வண்ணம் தீட்டி

பெரியவன் வைரவன் வனத்தில் பெற்ற
ஈச்சை மட்டை கசங்கை
மெல்லிய சுத்தியால் இழைத்து
மாவிலை வேப்பிலை பெரண்டை
ஆவாரம்பூ கன்னிப்பூ நெல்லிக்கொத்து
மாலையாய் தொடுத்து ஒற்றைப்படையில்
மகிழ்வுடனே மாட்டுக்கு மாலையிட்டு

பொங்கிய பொங்கலை ஊட்ட
தண்ணீர் நல்லெண்ணெய் அரப்பிட்டு
தண்ணீரிட்டு கழுவி
பொங்கலூட்டி வாய் கழுவி
தாரை தப்பட்டையோடு
பொங்கலோ பொங்கல்!
பொங்கலோ பொங்கல்!!
பொங்கலே பொலிக!
பொங்கலே பொலிக!! -என்று
போற்றிடுவோம் மாடுகளை என்றும்...

திட்டியதை சுற்றியும் போட்டு
மாட்டை தாண்டவிட்டு
கட்டிடுவோம் புது அச்சில்
கொட்டிடுவோம் புல்லதனை
தெவிட்டத் தெவிட்ட

பசியறியா விரதம் இன்று
விருந்தினரை உபசரித்து -பின்
பசியாறி விருந்தோம்பல் போற்றிடுவோம்

கண்ணுப் பொங்கலை
காணும்பொங்கலாய்
கன்னிப் பொங்கலாய்
கவின்மிகு கலைநிகழ்ச்சிகளும்
களித்திடுவோம் பிள்ளைகள் விளையாடக் கண்டு
காத்திடுவோம் தமிழர் பண்பாடு என்றும்...


அன்புடன் ஜோதிபாரதி


நன்றி
வார்ப்பு
பதிவுகள்
திண்ணை
கீற்று

சாதி மத வெறியர்களுக்கு இங்கே சுளுக்கு எடுக்கப்படும்!

ஆயிரத்தில் ஒருவன்



எல்லா சாதி மதத்தினரின்

மானத்தையும்

கரும்புள்ளி செம்புள்ளி குத்தி

கழுதைமேல் ஏற்றி

கஞ்சி குடிக்கவைத்து

துவைத்து

சுளுக்கெடுத்து

அழுக்கெடுத்து

காயவைத்து

சூடும் வைத்து

கை கால்களை

மடித்துக் கட்டிப்போட்ட

சலவைத் தொழிலாளி

அம்மியின் விழுப்புண்

அம்மியின் விழுப்புண்


வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டது

வரிசையாக அடி

இடியாக.

விழுகின்ற அடியெல்லாம்

விழுப்புண்ணானது.

நொடி இடைவெளி கூட இல்லை

நொந்துகொள்ள.

உளியால் கொத்தப்பட்ட அம்மி

வலியால் துடிக்கவில்லை.

தாங்கிக்கொண்டது

தனது வேலைக்குதவுமென்று.

அறியாமைச் செதில்களும்

புரியாமைத் தூசியும் பறந்து

குப்பைகளை மாசாக்கின.

பண்பட்டது அம்மி நன்றாக

புண் பட்டாலும்.

வழுக்காமல் அரைத்து

உரைத்தெடுத்தது

உறைக்கும் மிளகாயைக் கூட...!

குன்றாத

சுவையோடு இருந்தது

குழம்பு...!


அன்புடன்,
அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி.

புகையாத புகை புகைந்தது பின்னால்...!

புகையாத புகை புகைந்தது பின்னால்...!


அவன் புகைப்பிடிக்கும்

காலங்களில்

புகையாதது,

புகைந்தது

ஊரெல்லாம்,

அவன் மருத்துவ சோதனைக்கு

நடையாய் நடந்தபோது,

புற்றுநோயாய்

இருக்குமோ என்று...?



அன்புடன்,
அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி.

தொப்பை...!

ஒளித்து வைத்த

ஒய்யாரம்

வெளியே வந்து

வெட்கத்துடன்,

தடித்து நின்றது

தயக்கமில்லாமல்...!



அன்புடன்,
அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி.

தேசிய நீரோட்டம் எங்கே இருக்கிறது?

தேசிய நீரோட்டம்
எங்கே இருக்கிறது?

எங்கே இருக்கிறது?
தேசிய நீரோட்டம்

நீரோடவில்லை
அணைகள்
போட்டுக் கொண்டதால்

வரிந்து கட்டிக் கொண்டு
நிற்கிறது தேசியம்
வாயளவில்...!

தேசியக் குட்டை மட்டும்
நாறிக்கொண்டிருக்கிறது
கிடை தண்ணீரால்

ஊறிக் கொண்டிருக்கின்றன
அதனுள் மட்டைகள்

பல வண்ணமாய்ப்
பின்னப் படுகின்றன.
அந்த மட்டைகள்

நிரை(றை)ச்சல்
பிடிக்கின்றன
ஒழுகும் கீற்றுக் கொட்டகை
வீட்டு வேலிக்கு

பாவம் அவன்
ஒழுகும் வீட்டில்
நனைந்துகொண்டு
உறங்குகிறான்...!



அன்புடன்,
அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி.

பொதி சுமந்த கழுதை...!

பொதி சுமந்த கழுதை...!

பொறுப்பைத் தட்டிக்
கழிக்கவில்லை

பொறுமையின் எல்லை
காணவில்லை

தயக்கமும்
தங்கியதில்லை

தறிகெட்டு
ஓடியதுமில்லை

எல்லோருக்கும் ஏளனம்
எனது நடையைப் பார்த்து

எல்லோருக்கும் ஒவ்வாமை
எனது குரல் கேட்டால்

ஏற்றிக் கொள்கிறேன்
ஏற்றம் மட்டுமே வாழ்க்கை என்று

கலங்கியதே இல்லை
கவலைப் பட்டாலும்

எவ்வளவு ஏற்றினாலும்
சுமக்கிறேன்

நல்ல பெயர் மட்டும்
கிடைத்ததே இல்லை

சுமந்து கொண்டே
இருக்கிறேன்

என்னைப் பிடிக்காதவர்களின்
அழுக்குகளையும் தான்.



அன்புடன்,
அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி.

மணம் வீசிய காகிதப் பூக்கள்!

மணம் வீசிய காகிதப் பூக்கள்!


எனது காகிதம் கூட

கரைந்தது

சாயம் மட்டும்

போகவில்லை

நான் வரைந்த

பூக்கள்

மணம் வீசியது

எனது கவிதைகள்...!



அன்புடன்,
அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி

தூக்கணாங்குருவி

கோதி உரித்த நார்

கொத்திக்கொண்டு வந்தேன்.


ஒன்று ஒன்றாய்ச் சேர்த்து

ஒட்டி ஒட்டிப் பின்னி

ஒப்பேத்தி விட்டேன்.


நாரிலையில் கூடு

நாறிடாத வீடு.


மயிரிழையில் வாழ்வு

மகிழ்ச்சியான வாழ்வு


நாசியினை

நங்கூரமிட்ட

நயமான வீடு.


தொங்குகிற வீடு

தோட்டங்களோ கீழே.


மங்காத வெளிச்சம்

மாறி மாறி அடிக்கும்.


கதவில்லா நிலை

கவலை கொண்டதில்லை.


சன்னல்களோ இல்லை

சகித்துக் கொள்ள வேணும்.


பின்னல்களும் உண்டு

பேதலித்ததில்லை.


காற்று வந்தால் ஆடும்

களிப்புடனே ஊஞ்சல்.


குஞ்சுகளை ஏந்தி

குலவைகளும் இட்டு.


நெஞ்சுரமே கொண்டு

நேர்த்தியான வாழ்வு.


வேடர்களைக் கண்டு

வெகுண்டெழுந்ததில்லை.


சுற்றங்களும் உண்டு

சூழ்ச்சிகளோ இல்லை.


பற்றியதே வாழ்க்கை

பசுமையான வாழ்க்கை.



அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி

என்னை மரக்க வைத்த மறத்தமிழன்!

பழகியதால்

நீங்கள் தமிழரா என்று கேட்டேன்.

நான் தமிழன் என்று சொன்னார்.


மகிழ்ச்சியுடன்

தமிழகத்தில் எந்தப் பகுதி என்று கேட்டேன்.


தாத்தா பூனாவைச் சேர்ந்த மராத்திக்காரர்

பாட்டி இலங்கையைச் சேர்ந்தவர் என்றார்.


மகிழ்ச்சியுடன்

உங்கள் பாட்டி நம் ஈழத்தமிழரா என்று கேட்டேன்.


சிரித்துக்கொண்டே சிங்களவர் என்றார்

மலைத்து நின்றேன்.


அப்பா தெலுங்குக்காரர், அம்மா மலையாளி

நான் தமிழன் என்றான்

அந்த மறத்தமிழன்.

நான் மரத்துப் போய் நின்றேன்...!



அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி

நெற்றித் திலகம்

அரைப் புள்ளிகளை

அணிந்து அணிந்து

அவமானமாய்.


மூச்சடக்கி

முடிக்காமல்

முற்று பெறாத

முற்றிய புள்ளியாய்

நெற்றித் திலகமாய்

நெகிழ்கிறேன்.



அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி

அரிக்கன் கரியடித்துவிட்டது

அழகான அரிக்கன் விளக்கு

அளவான வெளிச்சம்

வெளிச்சம் பத்தவில்லை என்று

வெகுண்டு தூண்டியது மனம்

கரியடித்துவிட்டது

துடைத்து விட்டேன்

தூண்ட முடியவில்லை

எண்ணெய் தீர்ந்துவிட்டது



அத்திவெட்டி ஜோதிபாரதி